TAKING RIDES WITH THE METRO

Βολτάροντας με το Metro
Μας αρέσει πάρα πολύ το Metro και δηλώνουμε φανατικοί υποστηρικτές του έργου που κάνει
metro magazine η Αττικό Μετρό A.E. Ταξιδεύουμε σχεδόν καθημερινά με το μετρό και μας αρέσει πολύ οι (σχεδόν) καθημερινές διαδρομές που μας υπόσχονται μικρά και μαγικά ταξίδια. Μπορούμε να διαβάσουμε free press εφημερίδες και περιοδικά που έχουμε επιλέξει ειδικά για την περίσταση, να ακούσουμε μουσικούλα, να παρατηρήσουμε τους συνανθρώπους μας και να ονειρευόμαστε τις παράλληλες ζωές που θα είχαμε, αν μιλούσαμε και γνωρίζαμε όσους μας εντυπωσιάζουν σε κάθε στάση. Άλλωστε, η στιγμή που κλείνουν με δύναμη οι πόρτες των συρμών και μας χωρίζουν από το πολλά υποσχόμενα χαμόγελα που βρίσκονται τόσο κοντά , αλλά και τόσο μακριά ταυτόχρονα, είναι κάτι παραπάνω από ιερή.

Taking rides with the metro
We Love the Metro and we fanatically support all the good work of Attiko Metro. We travel almost daily, with the Underground as every trip promises a short but magical journey. We can read the free press magazines, specially chosen for the occasion, listen to some music, watching other people and dream about what kind of lives we would have, if we knew and talked to those who impress us, at every station. Besides, the moment the sliding doors close, separating us from the promising smiles-so close and yet so far- is something more than sacred (see bottom for the rest…)

Τελευταία, όμως μας έχει κερδίσει και η ειδικά επιλεγμένη μουσική που ακούμε όταν περιμένουμε να έρθει το επόμενο τρένο για να μας ταξιδέψει στους προορισμούς που έχουμε επιλέξει κάθε φορά να πάμε. Είχα διαβάσει και ένα σχετικό αφιέρωμα στο περιοδικό του Metro για την επιλογή της μουσικής, αλλά νομίζω ότι δύσκολα θα το βρω σήμερα Πάντως, αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχει μία κινητικότητα εκεί ‘μέσα’ και καλό είναι να συνεχιστεί για να αποκτήσουμε την απαραίτητα ανοσία κατά της καθημερινής ρουτίνας.
Έκθεση των Σχολών Καλών Τεχνών στο Metro.
Ως γνήσιος ψευτοκουλτουριάρης, νιώθω την εσωτερική ανάγκη να αναφερθώ στις εκθέσεις και σε κάποιες άλλες εκδηλώσεις που διοργανώνει το Aττικό Μετρό σε κεντρικούς σταθμούς του δικτύου του. Οι διοργανωτές αυτόν των εκδηλώσεων θα άξιζαν ένα ολόκληρο μπράβο αν δεν ξέχναγαν να τα επικοινωνήσουν στην ιστοσελίδα τους. Σε ένα από αυτά τα events ο φωτογραφικός φακός των pSit κατέγραψε κάποιες στιγμές και κάποια από τα έργα της έκθεσης των Ελληνικών Σχολών Καλών Τεχνών της Ελλάδας. Το πρώτο πράγμα που έκανα είναι να αναρωτηθώ για τον ακριβή αριθμό των σχολών Καλών Τεχνών που υπάρχουν στη Ελλάδα. Ας αναλάβει κάποιος να μας ενημερώσει παρακαλώ, γιατί η αφίσα της έκθεσης δεν ήταν και πολύ διαφωτιστική…
Εντυπώσεις:
Οι προκαταλήψεις μας για τις εν λόγω σχολές επιβεβαιώθηκαν και για άλλη μια φορά οι καλλιτέχνες που ‘παράγουν’ αυτές οι σχολές μας έπεισαν ότι ο συντηρητισμός είναι κάτι που υπάρχει στο DNA τους. Προκαλώ όποιον ισχυρίζεται το αντίθετο, να το αποδείξει.
Αυτός ο συντηρητισμός ήταν και η αιτία που ασχοληθήκαμε μόνο με τα λιγοστά έργα που μας κίνησαν το ενδιαφέρον και τα παρουσιάζουμε χωρίς να ζητήσουμε συγγνώμη για το γενικότερο κράξιμο που έχουμε ‘ρίξει’. Άλλωστε, αυτό το τελευταίο πουλάει και κάποιοι από μας έχουν πολλούς λογαριασμούς να πληρώσουν.


Taking rides with the Metro
We love the Metro and we fanatically support all the good work of Attiko Metro. We travel, almost daily, with the Underground as every trip promises a short but magical journey. We can read the free press and magazines, specially chosen for the occasion, listen to some music, go people watching and dream about what kind of lives we would have, if we knew and talked to those who impress us, at every station. Besides, the minute the sliding doors close, separating us from the promising smiles –so close and yet so far away- is something more than sacred.

Lately, though, our ears are charmed by the the carefully compiled soundtrack of every station, while waiting to jump on the next train to our destination. There was also an article about the music selections in the Metro magazine, but I think it’s difficult for me to find it today… It’s worth mentioning, though that “something’s moving” and it had better continue, for the sake of us all. We are in desperate need of immunity against everyday routine.

Fine Art SchoolsExhibition at the Metro.
Like a genuine wannabe-arty-fellow, I feel the inner need to refer to the exhibitions and some other events that Attiko Metro is hosting at central stations of the network. The organizers would deserve a stand ovation, as long as they didn’t forget to communicate their initiative through their webpage. Nontheless, some rare moments of these happenings were captured by the omni-present camera of pSit, along with selected exhibits.

As far as I’m concerned, the first thing I did was wonder about the exact number of art schools in Greece. Any information is welcome, as the poster of the exhibition was not very enlightening…
Impressions: Our skepticism about the forementioned art schools was confirmed once more. The “produced” artists convinced us that conservatism is a dna imprinted attribute. I dare anyone who claims otherwise, to prove it. This narrow-minded approach was the reason why we chose to keep to very few items that caught our eye and present them without any apologies about the general negative review. Besides, this can be a very lucrative business and some of us have a lot of bills to pay.












Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: