Live without dead time – part II

Ώρες ώρες πιστεύω ότι είμαι αχάριστος που γκρινιάζω για έλλειψη προσωπικού χρόνου. Υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι σ’όλο τον κόσμο που δεν έχουν καν δουλειά. Ερώτηση: πως είναι πιο σωστό να λέμε ‘δουλειά’ ή ‘εργασία’; Κάποιος μου είχε πει κάποια στιγμή ότι η λέξη δουλειά έχει σχέση με την έννοια της δουλείας. Δεν ξέρω αν είχε δίκαιο – μπορεί και να είχε, απλά μου ακούγεται κάπως υπερβολικό.

Η αλήθεια είναι ότι μερικές ημέρες, πριν κοιμηθώ, προσπαθώ να αντιληφθώ το μέγεθος της επιρροής που ασκεί η δουλεία που κάνει κανείς σε κάθε pixel της ζωής του. Μετά από αυτό προσπαθώ να φανταστώ τα (αρνητικά;) σχόλια που θα κάνουν οι επόμενες γενιές σχετικά με την κατάρρευση των βασικών αρχών της εργασίας στο απαιτητικό περιβάλλων των ΟΟs. Τα λέω αυτά με βασικό γνώμονα τις βάσεις και τις αρχές που από το 1789 ‘επέβαλε’ η Γαλλική Επανάσταση – θεωρώ δεδομένο ότι όλοι πάνω κάτω ξέρουν για τι ακριβός μιλάω. Υπάρχει και η wikipedia για όσους ψάχνονται…

Ε μετά από από αυτές τις σκέψεις συνήθως σκέφτομαι διάφορα άλλα που δεν είναι της παρούσης. Ακολουθεί ύπνος.

Για μένα το μεγαλύτερο πρόβλημα ξεκινάει όταν κάνω κάτι πολύ έντονα ή/και πολύ συχνά. Η επανάληψη με κάνει να βαριέμαι και η βαρεμάρα ισοδυναμεί με την κατανάλωση μιας μερίδας μπαμιών. Ένα κλασικό παράδειγμα για να γίνω πιο ξεκάθαρος: συνήθως παθιάζομαι πολύ με ένα συγκρότημα (τελευταία μου έχει κολλήσει άσχημα ο bradsucks.net/music, αλλά σχεδόν πάντα βαριέμαι το συγκρότημα ή τον τραγουδιστή πολύ γρήγορα. Όπως έχω ξαναπεί: αυτή είναι ευλογία και κατάρα ταυτόχρονα. Ευλογία γιατί όταν βαριέσαι πολύ αναζητάς πάντα κάτι καινούργιο και πειραματίζεται, κατάρα γιατί πάντα πληρώνεις το κόστος για αυτούς τους πειραματισμούς.

Προσπαθώ να βρω μια χρυσή τομή ανάμεσα στον συμβιβασμό και τους πειραματισμούς, αλλά αρχίζω να πιστεύω ότι δεν υπάρχει. Η μπορεί να υπάρχει απλά εγώ δεν ξέρω που να ψάξω.

Ταυτόχρονα υποψιάζομαι ότι η αναζήτηση της χρυσής τομής σημαίνει ότι μεγαλώνω. Το ότι μεγαλώνω σημαίνει ότι συμβιβάζομαι; Μπορεί. Εγώ όμως συνεχίζω και προσπαθώ. Κάνω καινούργια project και νιώθω ότι ανακαλύπτω καινούργια παιχνίδια κάθε φορά.

Τελευταία, εκτός από τα Urban Elephant stickers, ασχολούμαι και με ένα καινούργιο project που μου τρώει πολύ ενέργεια. Είναι το GrenglishTalk, ένα podcast (κλικ εδώ για να μάθεις τι είναι το podcast), όπου γίνονται συζητήσεις για πολλά από τα θέματα που με απασχολούν. Φυσικά η μουσική είναι και ένα σοβαρό κομμάτι του όλου σκηνικού – ήθελα να γίνω και DJ μικρός τρομάρα μου.

Στο τελευταίο επεισόδιο ο προβληματισμός είχε να κάνει με την κατανάλωση του χρόνου, ένα θέμα που είχα θίξει και στο Live Without Dead Time – πάρτ ουάν. Θεωρώ ότι το σκηνικό του podcasting θέλει αρκετή βελτίωση, αλλά νομίζω ότι κάθε επεισόδιο είναι και καλύτερο ή τουλάχιστον αυτό μας λένε. Τσίμπα το τελευταίο επεισόδιο και αν βρεις χρόνο άκουσε το επεισόδιο με τις ubercool street sticker girls Steeis και άφησε κόμμεντς.



Bookmark and Share

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: