Lee Turtle going egocentric

Οι χελώνες θα έπρεπε να έχουν την ίδια θέση στην καρδιά του μέσου έλληνα πολίτη με την θέση που έχουν τα λιοντάρια στο ζωικό βασίλειο. Είναι ήρεμα πλασματάκια, δεν βλάπτουν κανέναν, δεν είναι πονηρά και το σημαντικότερο μου δίνουν την εντύπωση ότι ο χρόνος δεν έχει καμία σημασία γι’ αυτές. Το αντίθετο δηλαδή από τα λιοντάρια. Γενικά τα γουστάρω πολύ.
Το πιο super πράγμα που σχετίζεται με τις χελώνες είναι το γεγονός ότι περνάνε απαρατήρητες. Όπως οι φωτογραφίες που τραβάω για παράδειγμα. Εάν και τώρα που το ξανασκέφτομαι οι φωτογραφίες που τραβάω δεν περνάνε απαρατήρητες, γιατί είναι χάλια. Κανένα ίχνος δημιουργικότητας και καμία τεχνική γνώση δεν συνδέονται έστω και στο ελάχιστο με τις φωτογραφίες μου. Παρ’όλα αυτά δεν το βάζω κάτω και συνεχίζω την προσπάθειά μου. Ειδικά από τότε που ανακάλυψα το blog του Flickr βλέπω την ιστορία που ακούει στο όνομα ‘φωτογραφία’ με ένα άλλο μάτι. Ένα από τα blog που παρακολουθώ φανατικά εδώ και αρκετούς μήνες και δεν αφήνω κανένα post αδιάβαστο.
Από τότε λοιπόν που ανακάλυψα το συγκεκριμένο blog η χρήση της φωτογραφικής μου μηχανής έχει αυξηθεί με τον ίδιο ρυθμό που έχει μειωθεί η παρακολούθηση των αθλητικών γεγονότων.  Δηλαδή πάρα πολύ.

Mε (ξύλινο) όπλο μια compact ψηφιακή φωτογραφική μηχανί μαζί μου κάνω ότι περνάει από το χέρι μου να βγάλω κάτι που ίσως φτάσει τα επίπεδα του μετρίου. Κάποια στιγμή θα τα καταφέρω, απλά στο πίσω μέρος του μυαλού μου κυκλοφορεί ελεύθερη η σκέψη ότι ‘η θέληση και το πίσμα δεν μπορούν να αντικαταστήσουν το ταλέντο.

blog.flickr.net | photo source: smallflightlessbird

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: